آورد . بعد از آن خروج ابو مسلم صاحب الدّعوة بود . على بن جديع « 1 » به قوّت ابو مسلم چند كرت با نصر سيّار مصاف داد . بعد از آن كه دولت به عبّاسيان منتقل شد ، حكّام « 2 » كرمان گماشتگان ايشان بودند ؛ و تا زمان عبّاسيان در جبال قارن كه از كوهستان كرمان است جمعى كثير هنوز بر كيش گبرى بودند . در زمان عبّاسيان به اسلام در آمدند و مسلمان شدند . فامّا همچنان دزدى مىكردند و راه مىزدند . تا آن زمان كه يعقوب ليث خروج كرد و مملكت كرمان مستخلص گردانيد . كلانتران ايشان را به قتل آورد و فتنهء آن قوم كم شد . در شهور سنهء عشر و ثلثماية كه سامانيان بر ممالك ما وراء النهر و خراسان مستولى شدند ، ابو على محمّد بن « 3 » الياس را « 4 » كه از عيّار پيشگان خراسان بود « 5 » به استخلاص كرمان فرستادند و او ديار كرمان مصفّى گردانيد و مدّت سى و هفت سال در مملكت كرمان حكومت كرد . باغ سيرجانى و ديه بعلياباد « 6 » و سراى اندرون شهر از بناهاى اوست ، و از اين بيت كه بر سقف گنبدى كه در قلعهء كوه نوشته ديده‌اند استدلال مىكنند كه آن قلعه هم مستحدث او شايد بود . بناك ابن الياس و حلك غيره * كذى « 7 » الدّهر يمضى تارة و يعود بعد از او پسرش يسع جوانى خوش شكل « 8 » بود . پدر او را گرفته در قلعه محبوس و مقيّد داشت . جمعى از اهالى كرمان با او متابعت نمودند و بر توليت و اميرى او متّفق الهمّة و مجتمع الكلمة گشت ، و ابو على بن الياس را از دار الملك كرمان به اقبح « 9 » صورتى « 10 » ازعاج و اخراج كردند و يسع را بعد از تمكّن و استقرار در ولايت و قمع برادر خود سليمان و طردش از ولايت سيرجان ، نخوت و كبر « 11 » بر آن داشت كه قصد مملكت عضد الدّوله ابو شجاع فنا خسرو « 12 » بن ركن الدوله « 13 » ابو الحسن « 14 » على بن بويه كرد « 15 » و بر

--> ( 1 ) همه نسخه‌ها : خديع . ( 2 ) با : حاكم . ( 3 ) با ندارد . ( 4 ) گ ، ما ندارند . ( 5 ) با ندارد . ( 6 ) اساس : علياباد . مل : بعلباد . گ بدون نقطه . مو : بعلماماد . ( 7 ) با خوانده نشد . ( 8 ) ما : خوشكل . ( 9 ) با ، گ : افتح . ( 10 ) اساس : صورت . ( 11 ) با ، گ ، مل : نظر . ( 12 ) با : ابو شجاع بن فنا خسرو . ( 13 ) اساس : ركن الدّين . ( 14 ) اساس : و حسن بن ابى الحسن . ( 15 ) با ندارد .